SEVGİYE AÇILMAK!

Sevme duygusu Allah’ın insanlara verdiği en önemli nimetlerden biridir. Bu duyguyla canlılar, özellikle insanlar arasında mutluluk oluşur. Birbirimize sevgiyle kaynaşırız, sevgiyle bir arada yaşarız. Gönlümüz sevgiyle dolarsa yüzümüzde mutluluk, tebessümleri görülür. Sevgiyle huzuru yakalarız, sevgiyle neşemiz sevincimiz artar, sıkıntılarımız azalır.

            Sevilmek/sevebilmek için önce sevgiye açık olmak gerekir.

            Sevgiye açık insan, her şeyi sevmez ama her şeye sevgiyle bakar. Hayatın içinde iyi insanlarda var kötü insanlarda… Onlardan korunmak gerekir. Ancak onlara da düşmanca bakmak gerekmez. İyileşmeleri, ıslah olmaları dilenir.

            Bazı sevdiklerimizi çok derinden özleriz, ararız. Bizi özleyip arayan sevdiklerimiz de vardır. Birbirlerini seven insanlardan oluşan toplum, Allah’ın rahmetini çeken toplumdur. Husumet, kin, nefret, haset kibir gibi şeytani duygular taşıyan bir toplum da Allah’ın rahmetinden uzaklaşır.

            Hz. Peygamber iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinize sevmedikçe (gerçek anlamda) iman etmiş olmazsınız. (Müslim, İman, 93) buyurur. Yine Kıyamet gününde Allah a sının gölgesinde gölgelenecek yedi sınıf insandan biri de Allah için birbirlerini sevenlerdir. (Tirmizi, Zühd, 53)

            İmanın dokusunda sevgi (muhabbet) vardır. Burada inanmak, güvenmek anlamına da gelir. Güvenmek ise beraberinde sevgiyi getirir. İnsan bu güvenme ve sevmeyi şükür/teşekkür ile hamd ile ibadet yoluyla dile getirir. Yaratılmışa sevgi dolu gözlerle bakarak hayatı anlamlandırmaya çalışır

            Sevgiye açık olmayanla anlaşmak zordur. Onlar bazı şeyleri anlayamazlar. Sevgiyle bakamayan insan her şeyi kusurlu görür, her şeyde eksik arar. Bir düşünür “evde birileri varsa, kapıyı bir defa çalmak yeter” diyor.

            Sevgiye açık olmak var olmak demektir. İnsan olarak, dost olarak, kardeş olarak gönülden sevmek/sevilmek… Bazen yanındakiler uzak, uzaktakiler yakındır. Bu gönül bağı sevgidir.

            Sevgiye açık insan etrafıyla barışıktır. Yüzende tebessüm, davranışlarında samimiyet vardır. İçindeki güzellik dışına yansır. Sevgiyle baktığı için hep güzellik görür. Çevresine pozitif enerji verir. Problemin değil çözümün bir parçasıdır. Gönül dünyası zengindir.

            Sevgiye âşık olmayan düşüncede de ilerleyemez. Ufku daralır. İç zenginlikleri, incelikleri göremez, aklı yardımsızdır, nefsanî duygular ruhunu karartmıştır. Özeleştiri yapamaz, kendini aşamaz. Genellikle yeniliklere kapalıdır. Takdir etmeyi bilmez Düşünmeden yaşar, tecrübelerden yararlanmaz, benliği doğrultusun da yaşar.

            Sevgisizliğin sebebi\sonucu hakikat sevgisi sonucudur. Hakikat sevgisi olmayınca, hakkaniyet duygusu, insaf, şefkat, merhamet, insan kişiliğine saygı, hoşgörü gibi hasletlerde gelişmez.

            Sevgiye kapalı insan yardımlaşma, dayanışma duygusundan uzaktır. Bencillik duygusundan da uzaktır. Duygusuna esir olmaktan kendini kurtaramaz.

            Belki farkında değiliz ama sevgisizlikten tıkandık. Sevgiye açılmadan düşünce ve çözüm üretemeyiz. Yüzlerdeki zoraki tebessüm ve samimiyetten uzak tokalaşma ve bakışlar huzur ve güven getirmiyor.

            Sevgiye açılmak; hayata, düşünceye, mutluluğa açılmaktır.

            “Gelin tanış olalım

             İşi kolay kılalım

             Sevelim sevilelim

             Dünya kimseye kalmaz.”      

                                            (Yunus Emre)