KUR’AN’LA YAŞAMAK!

Diyanet İşleri Başkanlığı bu seneyi “Kur’an Yılı” ilan etti. Bu, hepimizin bir kere daha Kur’an’la irtibatımızı sorgulamamıza vesile oldu. Kur’an’a ne kadar yakınız ve ne kadar iyi anlıyoruz? Kur’an’ın hayatımızda ne kadar yeri var?

            Müslümanlar için izzet ve hayat kaynağı, dünya ve ahiret felahının membaı olan Kur’an gelişiyle beraber, insanlığın son on beş asrını derinden etkilemiş, yeryüzünü şereflendirmiş yüce bir kitaptır. Kur’an’la birlikte yeniden kurulan dünya, bu ilahi çağrıyı/yankıyı derinden hissetmektedir.

            Kur’an kararan insan ufkunu aydınlatmıştır. Kur’an’ın bu denli etkili olabilmesinin nedeni, insanın özünden gelen bir ses olmasındandır. Kur’an’ı Kerim hayatın bizzat kendisi ve özü olduğu için tarihin akışını değiştirmiştir. Kur’an’ı Kerim’i yazılı bir kitap gibi görmeyen Müslümanlar, onu kendileri gibi canlı, diri bir varlık olarak hissetmişlerdir. Osman Gazi’nin Kur’an bulunan odada uyumadan sabaha kadar bekleyiniz başka ne ile izah edebiliriz ki?

Onu ne kadar tanıyoruz? Tanınmayan bir şey ne kadar anlaşılır ve ne kadar sevilir? Eğer Kur’an tanınmazsa, neye inanılacağı, nasıl yaşanılacağı bilinmez, kişi çözemeyeceği, altından kalkamayacağı bir sürü problemle karşı karşıya kalır.

            Kur’an yılından maksat sadece okumak, okumayı öğrenmek değil. Kur’an okumayı bilmemek, okumamak bir Müslüman için ciddi manada bir eksikliktir. O eksikliğin mutlaka telafi edilmesi gerekir. Öğrenmenin ve okumanın yanında anlamaya çalışmak zorundayız. Bizler Kur’an-ı sevap kazanmak için okuyoruz. O’nu anlamak için meal ve tefsirleri araştırmak, Kur’an’ın indiriliş amacına en uygun olanıdır. “Kur’an okurken Allah’la konuştuğunun farkında olabilmek” büyük bir bahtiyarlıktır. Aksi de ne büyük talihsizlik, bedbahtlıktır.

             Kur’an, insan düşüncesini ve vicdanını özgürleştiren, insanı maddeye, hevasına esir olmaktan kurtaran, insana değer katan, insana hayret ve hayranlık duygusu kazandıran bir kitaptır.

Kur’an baştan sona kadar Müslüman’ın aklını ve düşünme kabiliyetini en güzel şekilde kullanmasını, dinin temel hususiyetlerini/özelliklerini aklıyla ve Kur’an-a başvurarak öğrenmesini ister.

            Kur’an, insanı mahlûkatın en şereflisi olarak takdim eder, insanı muhatap alır. Kur’an’la buluşan zihin yükselir. Kur’an da aklın işletilmesi, tezekkür, tefekkür ve düşünce kavramlarına vurgu yapılır. Aklını ve kalbini kullanmayanlar tenkit edilir.

            Abdullah b. Mes’ud Kur’an’ı Kerim-i şöyle tanımlar; “Kur’an Allah’ın yeryüzündeki ziyafet sofrasıdır.” (Fedailül Kur’an, 1\827) Gıdaların, bedenin ihtiyacını karşılayıp güçlendirdiği gibi, Kur’an-ı Kerim de insanın aklını, ruhunu ve kalbini besleyen bir sofradır.

            Yaşantımızı ve ruh yapımızı dizayn eden Kur’an Allah, alem ve insan ile olun ilişkilerimizi tanzim eder. Lokman (a.s) ile oğlunun arasında geçen diyalog bunu en güzel örneğidir. (Lokman, 13 16 19)

 “Hiç kuşkusuz bu Kur’an insanları en doğru yola iletir ve iyi ameller işleyen müminlere, kendilerini büyük bir ödülün beklediği müjdesini verir.” (isra, 9)

            “Allah’ım! Bizi Kur’an ile süsle. Güzelliğimizi Kur’an’ın güzelliği ile artır. Bizim irtibatımızı, onurumuzu, haysiyetimizi Kur’an ile pekiştir. Şerefimizi Kur’an ile artır.