“DİLİMİZİ KÖTÜ SÖZLERDEN KORUMAK”

  Değerli okurlarım, Yüce Allah, var ettikleri içinde insanı, en mükemmel olarak yaratmış, ona güzel bir fiziki yapı vermiş, hayatını devam ettirebilmesi için de iyiyi kötüden ayırma kabiliyeti olan akıl vermiş, kalbindeki duyguları ve aklında kurguladıkları şeyleri ifade etmesi için de ilahi bir lütuf olan dil vermiştir. Rabbimiz insanların her hususta iyilikler ve güzellikler içerisinde olmalarını arzu ederken, kendilerine yakışmayacak çirkinliklerin de her çeşidinden uzak durmalarını öğütlemektedir.

Nitekim Kur’an-ı Kerim’de “Müminler gerçekten kurtuluşa ermişlerdir. Onlar ki, namazlarında derin bir saygı içindedirler. Onlar ki faydasız işlerden ve boş sözlerden yüz çevirirler.” buyrularak, kurtuluşa eren müminlerin özellikleri arasında faydasız şeylerden ve boş laflardan yüz çevirmek de zikredilmiştir.

Bize verilmiş büyük nimetlerden biride “dil” dir. Görünüş itibariyle küçük bir et parçası olan dil, yaptığı işler bakımından büyük bir vasıtadır. İyi veya kötü düşünceler dil ile açıklanır. Sevgiler ve nefretler dil ile ifade edilir. Hak olsun batıl olsun ilmi izahatların hepsi dil aracılığıyla ortaya konulur. Nitekim imanı açıklayan da, küfrü söyleyen de dildir. Dil, kendine sahip olunduğu ve hayırlı işlere sevk edildiği zaman Peygamber müjdesiyle Cennetin garantisi, başıboş bırakılıp şer işlere bulaştırıldığı zaman ise felaketin habercisidir.

Dilin tehlikesi çok büyüktür. Müslüman ise kendini her türlü kötülükten korumalıdır. Bu sebeple faydasız, saçma, çirkin olan söz ve deyimleri kullanmaktan, sövme ve edepsiz laflar gibi insana yakışmayan şeylerden, yalandan, gıybetten, söz taşımaktan, kötü lakap takmaktan ve batıl sözlerden korunmak gerekir.

Kişinin namazı, orucu, zekâtı, haccı ve diğer bütün ibadetleri kendisini iyiliklere ve sevaba ulaşmasını sağlar. Ancak Allah’ın rızasını kazanmak ve cennete ulaşmak için bunlar yeterli değildir. İbadetlerimizle beraber ahlaken kemale ulaşmamız gerekmektedir. Âlemde var olanlar içinde en şerefli olarak yaratılan bizler için, dünya mutluluğu ve ahiret huzuru için, Yaratanımızın bizlere vermiş olduğu nimetleri verilme gayesine göre kullanmamızla mümkündür. Özellikle kul hakkına giren sövmek, hakaret etmek, yalan söylemek, gıybet etmek, iftira etmek, alay etmek ve söz taşımak gibi manevi hastalıklardan dilimizi korumamız gerekir.

Peygamberimiz: “Mümin, insanları lanetlemeyen, kötü söz ve çirkin davranışlar sergilemeyen kimsedir.” buyurmuşlardır.

Yüce Allah bizleri her türlü afetlerden emin eylesin diyor, O’nun affına erenlerden olmamız dilek ve temennilerimizle…