Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) : “İyiliğini gördüğü kimseyi sevmek, kötülüğünü gördüğü kimseye de buğuz etmek kalbin tabii hallerindendir ” buyurmuşlardır.

Yüce Allah Davud (a.s.)’a vahiy yolu ile;

“-Ya Davud beni sevmeleri için kullarıma nimetlerimi hatırlat. Çünkü onlar, ancak iyiliğini gördüğü kimseleri severler ” buyurmuştur.

Allah (c.c.) sayısız nimetleri kullarına karşılıksız vermiştir.Verilen bunca nimetlerden de gerektiğince muhtaçlara verilmesini istemiştir. yardımda bulunanlara on misliyle vereceğini bildirmiş, cimri olanları ise ikaz etmiştir.Haşir Suresinin 9. ayetinde : “Her kim nefsinin cimriliğinden kurtulursa, işte onlar felaha erenlerin ta kendileridir” buyurarak, kurtulmanın reçetesini cömertlikte göstermiştir.

Sevgili Peygamberimize iki cenazenin vasıfları, yaşantıları, insanlara olan yardımlarından bahsedilince, “gerekli oldu” buyurdular.Halbuki cenazelerin birinin cömertliğinden, diğerinin cimriliğinden bahsedilmişti.Tekrar Peygamberimize sordular:

-Ya Rasülallah ikisi arasında fark yok mu? Siz ikisine de “gerekli oldu” (vacip oldu) buyurdunuz.. Peygamberimiz de cevaben :

“Sizin yaptığınız şahitlik neticesinde cömert kişinin cennete, cimri kişinin ise cehenneme girmesi gerekli oldu buyurdular.”

Yine Urve bin Zübeyir’den rivayet edilen bir hadis-i şerifte Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyururlar : “Cömert Allah’a yakındır, cennete yakındır, insanlara yakındır. Cimri ise, Allah’tan uzaktır, cennetten uzaktır, insanlardan uzaktır, cehenneme yakındır.(Tirmizi, Sünen, K.birr b.40)

Peygamberimiz (s.a.v.) Adi bin Hatem’e, “Allah senin babanın azabını cömertliği yüzünden kaldırdı. O, yardım etmeyi severdi” buyurmuştur.

Bir başka hadislerinde Peygamberimiz, “Her gün iki melek: “Allahım verenin malını artır, cimrinin malını eksilt” diyerek dua eder buyururlar.

K.Kerim’in Leyl Suresinin 5-10.ayetlerinde şöyle buyurulur: “Kim Allah yolunda verir ve Allah’tan korkarsa, o en güzel kelimeyi tasdik ederse, biz onu en kolay yola hazırlarız. Fakat kim cimrilik eder (dünya malına razı olur, bir de en güzel kelimeyi inkar ederse, biz de onu en şiddetli yola hazırlarız.”

Kuran ve hadislerde bu konu ile ilgili çok sayıda beyanlar mevcuttur. Netice olarak şunu söyleyebiliriz: Müslüman kişi bulunduğu her yerde, gücü nispetinde daima vermeyi, yardımcı olmayı kendine şiar edinmelidir. Her Müslüman bu anlayışla hareket ederse yaşam kolaylaşır. Muhtaç olmadıkça da, hiçbir Müslüman el açarak onurunu incitmemelidir. Çünkü, vermek insanı ne kadar onurlandırırsa; almak da o kadar şahsiyeti incitir. Nitekim sevgili Peygamberimiz : “Veren el alan elden daha hayırlıdır” buyurmuşlardır.

Molla Cami (r.a.) nin bir cümlesi ile bugünkü sohbetimi bitiriyorum :

“ Üç zümreye üç şey hiç yakışmaz: İdareciye sertlik; Alimlere mal sevdası; Zenginlere ise cimrilik.’