Bugünkü satırlarıma başlarken tarih olarak 1980’li yıllara gitmek istedim.Sebebini ise birazdan yazacağım.1986 yılında K.Maraş’ın Çağlayancerit ilçesi Düzbağ kasabasına öğretmen olarak atandım.İlk görev yerim orası; sahi çoğunuz belki bilmez, ben bir eğitimciyim hem de resim öğretmeni.Beni tanıyan pek çok kişi beni beden eğitimi öğretmeni sanır.Çünkü elimde fırçadan çok düdük, üzerimde de önlükten çok eşofman olur.futbol antrenörlüğü yüzünden herkes beni beden eğitimi öğretmeni sanır.

            Neyse lafı uzatmayalım.Neden ilk görev yerimi anlatıyorum?Gittiğim kasabada pırıl pırıl gençler vardı, spora, futbola aç.Ama onları yönlendiren bir insan olmadığı için onlarda kasabadaki 4 kahvehanede o pis sigara kokuları içinde boş zamanlarını öldürüp duruyorlardı.Bende 21 yaşında bir gencim o zamanlar, idealistim ve futbol aşığıyım.Hala olduğum gibi.Kasaba tarihinin ilk resim öğretmeni ben oldum.İlk futbol kulübünü kuranda, ilk nizami futbol sahası yapımına ön ayak olan da ben oldum.

            Sağ olsun belediye başkanımız, o zaman hem amatör kulüp kurmama hem de futbol sahasının yapımına maddi manevi tüm desteklerini vermişlerdi.Tüm iş makinelerini haftalarca benim emrime sunmuştu.İlimiz olan Kahramanmaraş’tan nizami kaleleri ve fileleri getirtmiştik.Ve mükemmel bir futbol sahası yapmıştık.2004 yılında bu beldeye tam 15 yıl sonra tekrar gitmiştim.Hala yaptığımız kale ve futbol sahası aynı güzelliğinde duruyor ve hizmet veriyordu.

            O anki duygularımı kelimelere dökmem mümkün değil.Yetişmesinde emeği olan çocuklarım büyümüş, koca delikanlı olmuşlardı.Spor yapmasına vesile olduğum gençler artık aile kurmuş, baba olmuşlardı.Gururumu sizlere anlatamam.

            Biz eğitimciler yetiştirdiğimiz, ya da yetişmesinde katkımız olan yavrularımızı güzel yerlerde görünce dayanamayız ve gözlerimizin dolmasını engelleyemeyiz.Bizim için bu yaşamın tadıdır.

            Bütün bunları neden yazıyorum? Biliyor musunuz?

            Yakında yerel seçimler var.Biz bizleri Ordu’da yönetecek kişileri belirleyeceğiz.Kahramanmaraş’ın Çağlayancerit ilçesinin Düzbağ Kasaba Belediye Başkanı’nın bundan 25 sene önceki spora bakış açısı ile Ordu ili belediyesinin şu anki spora bakış açısını bir kıyaslayalım istedim.Değerli okurlar.Belediyenin kendine ait ya da Ordu gençliğinin yararlanabileceği kaç tane spor ya da semt sahası var, kaç tane salonu var.Varsa yoksa bir Belediyespor’u var.Bence 41 Amatör spor kulübü Ordu Belediyesinin.Aynı yakınlığı aynı sıcaklığı bu 41 kulüplerimize de göstermeli.Biz amatör kulüplere gençlerimizin yararlanabileceği imkanları hazırlamalı ve sunmalı.Ben biliyorum ki Belediye bütçelerinde spora mutlaka ödenek ayrılıyor.Bu ödeneğin yada bu kaynağın Ordu gençline ve Ordu’nun  sporuna hizmet anlamında sunulması gerekir.

            Ulu önder Atatürk’ün de dediği gibi “Gençler gelecek sizsiniz” O halde geleceğimiz olan gençlerimizin daha sağlıklı, daha iyi ortamlarda yetişmesi onlara bu imkanları sunmakla olacaktır.Biz amatör kulüpler, yani ASKF olarak söylevlerinde ve programlarında spora yer veren bir belediye görmek istiyoruz.

            Her gün bir yenisi açılan kahvehanelerin, internet cafe’lerin  yerine spor tesislerinin de açıldığını görmek istiyoruz.Şu an hangi parti olursa olsun adayların programlarına mutlaka ama mutlaka spor tesislerini projeleri ile birlikte almalarını ve bizlere sağlıklı nesiller yetiştirmek için imkanlar sunmalarını istiyor, tüm adaylara başarılar diliyorum.