ordu-logo
Son Dakika
24 Ocak 2017 Salı
28 Mart 2016 Pazartesi, 10:26
Mehmet C. SAVAŞKAN
Mehmet C. SAVAŞKAN mcsavaskan@yahoo.com Tüm Yazılar

Asansör Korkusunun Neticesi

                  

Eskiden 5 katın ve üzerinde asansör zoruluydu. Ordu’da da 1980 öncesi yapılan yapıların çoğunda asansör vardı. Asansör rahatlıktı ama aynı zamanda masraf demekti; yılda belli dönemlerde bakım yapılması gerekiyordu, elektrik harcıyordu.

Ordu’nun geleceğine karar verenler 1980’lerin başında yayınladıkları imar planında binalarda asansör olmasın diye hiçbir mahalleye 5 kattan daha yüksek imar izni vermediler.

O zamanki düşünce, Orduluların Almanya’da, İstanbul’da veya köylerde yaşaması gerektiğini; yılın bellirli bir dönemimde Ordu’ya geleceklerini bu nedenle aidatsız, masrafsız evlerin imar edilmesi gerektiğine karar vermişti.

Sokak genişliklerini (yani darlıklarını) da alçak katlı binalara göre belirlediler. Planlara 7 metre darlığında binlerce sokak çizdiler. Öyle ya kimsenin arabası yoktu, olmamalıydı da. Şehre minibüs veya otobüs ile gelinip sonra tekrar yaşanılan yere geri gidilmeliydi. Hat dolmuşları da insanları hastaneye veya çarşıya taşıyordu. Toplu taşımaya, tramvaylara, otobüslere de bu nedenle gerek yoktu. Ordu’da trafik planı bile yapılmamıştı.

Onlara göre Ordulu göçebe gibi bir hayat yaşamalıydı; şehirdeki evini Almancı ise yazlık, köyde ise kışlık olarak kullanalacaktı. İsteyen istediği zamanda binasını yapmalıydı, 3 daire bir bina için yeterliydi, nasılsa kardeşleri yada çocukları ile birlikte aynı binada yaşayacaktı. Fazlasını kiralardı. O nedenle her iki parsel kendi içinde bitişik nizam şeklinde olmalıydı.

1980 yılında Ordu’da nüfusun %24’ü şehir merkezinde yaşıyordu; Ordu toplam 715 bin kişilik nüfusa sahip zengin bir şehirdi.

Bugün Ordu, insanlarını gurbete göndermiş, tarımsal gelir dışında kayda değer bir gelir kalemi üretemeyen, Türkiye’nin 55. Sırasındaki bir şehri oldu. Yani 1980’lerde gelecek için karar verenler o gün ne istediler ise bugün aynısı oldu. Ordu yüksek dağlık arazilere kurulmuş, denizi olmayan şehirlerin gerisinde kaldı. İstanbul’da Ordu’dakinden daha çok Ordulu barınır oldu.

En yakın örneğimiz Samsun; 1980’de 1 milyon kişi iken, bugün 1.3 milyon kişiye ulaşmış. Gelir seviyesi ve şehrin imkanlarını burada saymaya gerek görmüyorum. Samsunlu asansörden korkmadı ve şehirlerini fakir bir yerleşim yeri haline getirmedi. Sonucu da ortada.

Şehircilik bakanlığının bu yılbaşında yayınladığı yeni şartname ile asansör zorunluluğu 3 kata indirildi, 2 katlı yapılara da boşluk konulması zorunlu hale geldi. Artık Ordu’da ev yapmak ve ev satın almak çok zor. Çünkü şehre hakim, imar planı ucuz maliyetli evler kurulmasına izin vermiyor. 2-3 katlı bitişik nizamdan ibaret şehir planını işletmek pek mümkün değil. Bu nedenle yaygın bir kentsel dönüşüm kaçınılmaz görünüyor.

Asansör korkusunu geç de olsa yenebilen modern şehirlerin kurulmasına imkan sağlanması dileklerimizle.

 

 

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Web Tasarım
ankara escort porno izle porno turk porno eskisehir escort bodrum escort bursa escort bursa escort Samsun Escort Bursa Escort mersinliescortt izmir escort istanbul escort izmir escort ankara escort Samsun Escort konya escort oyuncak hikayesi 4 izle Fethiye Escort porno izle fatsa haberleri eskişehir web tasarım escort ataşehir kuşadası escort