ordu-logo
Son Dakika
17 Ocak 2017 Salı
27 Eylül 2016 Salı, 12:57
COŞKUN ÖZBUCAK
COŞKUN ÖZBUCAK cozbucak52@hotmail.com Tüm Yazılar

Bilinmezlikler…

Evin balkonunda oturup karayolundan geçen arabaları seyrediyorum. Bir taraftan öbür tarafa yüzlerce araç gidiyor. Küçüklü büyüklü… İçlerinde acı çeken de sevinç çığlığı atmak isteyenler de var ama birbirlerinden haberdar değiller. Dünya böyle… Kim ne düşünür, ne hayal eder. Konuşmak ister, susar vb. vb.
Yolcu otobüsleri geçiyor… İçindekiler nereye, neden gidiyorlar? Geri dönecekler mi?- dönebilecekler mİ? Kaygıları, korkuları, acıları; sevinçleri, mutlulukları ne kadar sürecek? Gittikleri yerlerdeki yaşamları nasıl olacak? Neler hayal ediyorlar? Bu soruların hiçbirine yanıt veremiyoruz. Çünkü aynı araba içinde ayrı hayaller, duygular, beklentiler taşıyan insanlar var. Birinin içinde fırtınalar koparken diğeri kaygılar, korkular içindedir ya da bir diğeri mutluluktan yerinde oturamazdır… Aynı mekanda birbirinden uzak duygular…
Şu an hangi evde yürekler parçalanıyor, hangi evde mutluluk türküleri söyleniyor bilinmez! Yoldan bir ambulans geçer, acı acı öter… O an içimize bir acı çöker, araç uzaklaştığında yine kendimize döneriz, araçta hastasını hastaneye yetiştirmeye çalışan nasıl bir duygu içindedir düşünmeyiz. Herkes kendi acısıyla, mutluğuyla baş başa kalır!
Bugün Türkiye’de yaşanlar karşısındaki duygularımız da çelişkili değil mi? Savaş var… ölenler oluyor, bir eve ateş düşüyor, bizi ne kadar etkiliyor? Üzülüyoruz, acımız oluyor ama ateşin düştüğü yerdeki gibi değil; en kısa zamanda unutuyoruz…
Öyle bir hale geldik ki, dünyaya yalnızca kendi gözümüzle bakıyor, kendi yüreğimizin atışıyla algılıyoruz! Bir başkası nasıl görür, hisseder önemsemiyoruz. Varsa da yoksa da kendi değerlerimiz… Bu bakış ve duygu kopukluğunu neden yaşamaya başladık; neden birbirimizi görmüyor, duymuyoruz?
Hele bugün yaşananlar nedeniyle oluşturulan ‘korku’ ortamı nedeniyle suskunlar çoğaltılmak isteniyor. Yanı başında acı çekenler varmış, sıra sana gelecekmiş umurunda olmasın duygusu egemen hale getiriliyor. İnsanlar ‘korkuyla’ insanlıklarından uzaklaştırılıyor.
İnsanız; acı günümüz de olacak, mutlu günümüz de… Ama bunlar yaşamın doğal sonuçları olsun! Doğal gidişi bozan süreç nedeniyle acılar çekilmesin… Duyumsayalım herkesin acını, mutluluğunu. Acısını da mutluluğunu da ortaklaştırıp paylaşabilelim.
Yanımızda biri geçer; bakarız ama görmeyiz…

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Web Tasarım
ankara escort gaziantep escort porno izle porno turk porno eskisehir escort bodrum escort bursa escort bursa escort izmir escort istanbul escort izmir escort ankara escort Samsun Escort Fethiye Escort porno izle fatsa haberleri escort ataşehir antalya escort