ordu-logo
Son Dakika
23 Ocak 2017 Pazartesi
22 Aralık 2015 Salı, 12:07
UFUK ERSOY
UFUK ERSOY ufukersoy52@hotmail.com Tüm Yazılar

Perde Arkası

 

Kimse kimsenin taşıdığı yükün farkında değildir. Kimin içinde ne türlü fırtınalar eser kimse bilmez. Her birimiz taşıdığımız hayat yükünün ağırlığı altında inatla dik durmaya, adım atmaya gayret ederiz. Kimse karşısındaki insanın gülümsemesine aldırmasın. Kim bilir belki de kan ağlıyordur içi. Lakin gülümsemek erkekliğin şanından olsa gerek. Maksat yaşamak olsun işte. Maksat ayak diremektir tüm gücümüzle hayata.

********

Tiyatroda çok uzun yıllardır devam eden bir gelenektir. Perde kapanmaz her koşulda açık tutulur. Önemli bir ahlaki kuraldır. Yaşadığın, nefes aldığın sürece perde hep açık olmalıdır. Seyirciye, sanata, saygıdır bu. Örneklerine çok rastladım. Rahmetli Mustafa Gencer, Keşanlı Ali Destanı’nın gala akşamı öncesi babasını toprağa verip, akşamında sahneye çıkmıştı. Bunun yanında birçok yakınını kaybedip o gün ya da ertesi gün sahneye çıkmak zorunda kalan çok arkadaşımız oldu. Geçtiğimiz Cuma akşamı da öyle bir geceydi.

Ordu Büyükşehir Belediyesi Karadeniz Tiyatrosunda sahnelenen ve Ordulu sanatseverler tarafından büyük ilgiyle izlenen “DİŞİ HOROZ” adlı oyunda, henüz üç gün önce babasını toprağa vermiş bir oyuncu sahnedeydi.

Oradaydım. Zor bir akşamdı aslında. Salon ağzına kadar seyirci doluydu. Oyun komedi. Geleneksel Türk Tiyatrosundan oldukça güzel bir örnek. Her an gülmek, güldürmek üzerine replikler. Ve güldürmenin ne kadar zor olduğunu bir bilseniz. Arkadaşımız her zamanki gibi gelip kostümünü giydi. Makyajını yapıp, oyunun başlamasını bekledi sabırla. Zil çaldı.

Ve perde.

********

O akşam oyun bitti. Seyirci ayakta alkışladı oyuncuları. Perde kapandı. Işıklar söndü bir bir. Selamını verip çıktı merdivenlerden. Yüzündeki makyajı sildi sessiz sedasız. Boyaların ardından çıkan yüzüne baktı istemsiz. Yine hüznü takındı yüreğine. Suratında özlemin maskesi, yüreğinde çöreklenmiş gizli bir acı, kimseyle konuşmadan giyindi yavaşça…

Kapıdan çıkıp karanlıkta kayboldu küçük adımlarla. Sırtında ağır yükü, tüm üzüntüleri çantasındaydı. Geride sadece kahkahalar kalmıştı. Bir an evvel eve gidip, sıcacık anılara sarınmaktı amacı.

Yağmur yağıyordu üzerine.

********

Shakespeare’in ünlü bu cümlesi, belki de hayatlarımızın ve bizlere dayatılanların bir özetidir sanki.

“Tümüyle bir sahnedir yasam, erkeklerle kadınlarsa, hepsi birer oyuncu, biri çıkar, öteki girer ve her biri, kendine düsen sürede pek çok rol oynar, insanın yedi dönemi, yedi perde eder.”

Ordu’da 52 yıldan beri tiyatro yapılıyor. Ordulu bizim çocuklarımız 52 yıldan beri tiyatroyu ayakta tutma gayreti içerisinde. Hiçbir şey engel olamıyor sanatın yaşatılmasına.

Hayatın aynasını yansıttık o gece. Ağlayan ve gülen yüzü yan yana sahnedeydi o anlarda. Sanatla uğraşmanın sorumluluğunu, ciddiyetini ve zorluğunu bir kez daha anladık o akşam.

Sanat böyle bir şey, sanat böyle bir sevda olsa gerek…

 

 

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Web Tasarım
ankara escort porno izle porno turk porno eskisehir escort bodrum escort bursa escort bursa escort Samsun Escort Bursa Escort mersinliescortt izmir escort istanbul escort izmir escort ankara escort Samsun Escort konya escort oyuncak hikayesi 4 izle Fethiye Escort porno izle fatsa haberleri eskişehir web tasarım escort ataşehir