ordu-logo
Son Dakika
17 Ocak 2017 Salı
31 Ağustos 2016 Çarşamba, 10:58
COŞKUN ÖZBUCAK
COŞKUN ÖZBUCAK cozbucak52@hotmail.com Tüm Yazılar

Zararı bize!

Çok tartışılan iki köprüden söz edeceğim. Biri 3. Boğaz Köprüsü (Yavuz Selim Köprüsü), diğeri de Kocaeli’ndeki Osmangazi Köprüsü! Bu köprülerin adlarını tartışmıyorum. Ama ekonomik zararlarından söz edeceğim.
Memlekete köprü, yol yapılır, su sorunu çözülüyorsa nerede bunun yanlışı diye de sorulabilir. Kimse köprüye, yola; su hizmetine karşı çıkmaz. Karşı çıkılan yeri, yapılış biçimi ve gelir kapısının kime ait olduğuyla ilgili! Biz Ordu’da yaşıyoruz bizi neden ilgilendirsin ki diyenler de olabilir ama kazın ayağı hiç de öyle değil! Köprülerin zararı hepimizin cebinden çıkıyor.
29 Ağustos 2016 günlü Evrensel gazetesinde Bülent Falakaoğlu konuyu ayrıntılarıyla ele almış. Yazıdan bir bölüm aktaracağım. Sonra kararı siz verin! Bu arada köprülerin yalnızca ekonomik boyunu değerlendiren bölümünü alacağım. İstanbul’un akciğeri Kuzey Ormanlarının hangi süreçlerden sonra yok edileceğinden söz etmeyeceğim.
“Çevresel etkileri görmezden gelenler, devletin nasıl da hiç para harcamadan büyük projeleri hayata geçirdiğini anlatıp duruyorlar. Acaba öyle mi, devlet hiç para harcamıyor mu? Evet, kağıt üzerinde devletten hiç para çıkmıyor. Gerçekte ise durum farklı: Hem devletten hem de vatandaştan bolca para çıkıyor. Çünkü Osmangazi Köprüsü, 3. köprü, 3. havalimanı gibi tüm ‘dev’ diye nitelenen projelerde geçiş ve gelir garantisi verilmiş. Örneğin 3. köprüden günlük 135 bin araç geçişi ve 405 bin dolar kazanç garanti edilmiş. Eğer o kadar geçiş olmaz, toplanan gelir, garanti edilenden düşük olursa aradaki farkı devlet ödeyecek. Yani para halkın cebinden çıkacak! Somut örnek Osmangazi Köprüsü. Otomobil başına 35 dolar (Sonradan 30’a düşürüldü) günde 40 bin araç geçiş garantisi verildi. Üstelik bu garanti, Yap-İşlet-Devret (YİD) modelliyle projeyi gerçekleştiren konsorsiyuma 2035 yılına kadar sağlandı. Osmangazi Köprüsü’nden geçişi pahalı bulduğu için vatandaş tercih etmiyor. Köprüden günlük geçen araç sayısı 7 bini bulmuyor. Garanti edilen 40 bin araç nerede, 7 bin nerede… Bu aradaki farktan dolayı devletin günlük zararı yaklaşık 3 milyon TL. Otomobil sahibinin cebi, köprüden pahalı geçtiği için yanıyor. Vatandaşın cebi ise devletin kasasından her gün para çıktığı için…
Ulaştırma Bakanı Ahmet Arslan bu durumu çok iyi özetleşmişti: “Köprüden geçen de geçmeyen de para ödeyecek.”
Yazıda bunların dışında köprüleri ‘savunanların’ gerekçelerine de yanıt var. Ama Ordu dışında yapılan bir işin bizi yakından nasıl ilgilendirdiğini vurgulamak için bu örneği verdim.
Böyle bir proje için “Köprüler yaptırdım şirketler para kazansın diye!” türküsü de söylenebilir. Çünkü geçen de ödüyor, geçmeyen de! Deli Dumrul öyküsü gibi…
Not: Alıntının tamamı, https://www.evrensel.net/yazi/77376/10-soruda-dev-projeler-tartismasi-hayir-mi-hancer-mi-
https://www.evrensel.net/yazi/77382/10-soruda-dev-projeler-tartismasi-hayir-mi-hancer-mi-2 okunabilir.

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Web Tasarım
ankara escort gaziantep escort porno izle porno turk porno eskisehir escort bodrum escort bursa escort bursa escort izmir escort istanbul escort izmir escort ankara escort Samsun Escort Fethiye Escort porno izle fatsa haberleri escort ataşehir antalya escort